Ellerim yok artık benim
Sana dokunmamak için
Gözlerim de yok
Gözlerini görmemek için
Sevemem artık seni
Kalbim de yok
Koşup gelmemek için sana
Ayaklarımı da yok ettim.
Bedenim yok
Çünkü ben yokum
Ruhum bile bana çok
Ve sen de yoksun…
Ne sevmek var artık bende ne de sevişmek.
Gülmek yok
Ağlamak yok.
Bende hayat yok.
Bende tık yok...
Tıktım kendimi kara bir yere
Yerimi bilen yok.
Her yanım simsiyah
Görünen tarafım yok
Bu yüzden sevdim karanlığı
Bir şey görünmüyor diye
Ve bu yüzden seçtim siyahı
Karanlıkta kaybolsun diye…
Yorum (6) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Gizlimiz saklımız kalmadı artık
Zaman akıp giderken yolunda
Önüne kattı sel gibi
Birbirimize ettiğimiz tüm iltifatları
Dışarı çıkmasını istemediğimiz kötü huylarımızı…
Kısaca zaman, maskelerimizi düşürdü
Cicim ayları denen sonsuza kadar sürmesi zaten imkansız olan bir dönemi alıp götürdü
Şimdi sinirlenince belli etmemek için çırpınmıyorsun artık
Ben de eskisi gibi susmuyorum tabi
Söylemeye sakındığımız hiçbir lafımız yok birbirimize karşı, ne güzel!
Sihir mi bozuldu yoksa, ama sihirler bir yalandır
Ve tüm yalanlar aslında gerçeğin daha da acı olmasına zemin hazırlar.
Oynamasaydık keşke aldanmasaydık…Hem aldatıp hem aldanmak ne de aciz bir çelişki!
Sevmek istediğimiz hayali birbirimize giydirmeyip, bir de
Olmak istediğimiz kişiyi değil kendimizi oynasaydık!
Ben kanatsız melektim sen de beyaz atlı prens!
Harika bir masaldı bembeyaz…
Sanki bulutların üstünde çekilen bir film gibiydi.
Ne kaldı geriye bilmiyorum…
Yaşadığımız neydi ki zaten,
Küllerinden yeniden doğsun?
Adı aşksa, aşk bu demekse, aşk koca bir yalan!
Ve dahası harika bir halisünasyon o zaman!
Tüm bu düşlerden uyanarak sana baktığımdaysa
Göz bebeklerinde bile göremiyorum kendimi…
Ya da gözlerindeki ben değilim, baktığımsa sen!
Ve anlam veremiyorum algılayamıyorum seni artık
Ki kendimi de anlayamıyorum.
Öylece bakıyorum sana karşımda dururken
Sanki sadece bir hacmin varmış,
İçi boş bir beden gibi…
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Sen!
Beni aldın o karanlıktan
Karanlığımı aldın elimden
Parlattın hayatımı renklerle boyadın
Heyecanın tutkunun ve aşkın temsil ettiği tüm renkler
Ve yine sen çekip giderken
Ben karanlığımla başbaşa kaldım
Gözyaşlarıyla dolu karanlık kuyumda boğulmak üzereyim
Seni tattıktan sonra çekilmiyor bu karanlık
Giderken tüm renkleri de götürdün beraberinde
Siyahı neden bıraktın?
Ve benden yaşama dair herşeyi götürürken
Neden yalnızlığı da almadın?
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Yüksek bir merdiven
Çıkıyorsun, çıkıyorsun, çıkıyor
Bazen ki tam oturup dinlenmek istiyor
Arkandan gelenler üstüne basıp çıkmaya devam ediyor
Fakat vazgeçip geri dönmek istediğindeyse
Hepsi tereddütsüz sana yol veriyor!
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı
Ölüm karanlıktır, ölüm sessiz,
Ölüm bir kaçıştır ve yeni bir başlangıç
Sadece göz yaşlarına yer vardır ve de ağıtlara.
Onun için üzülmeniz ilk defa bu kadar boşunadır...
Hayattan yorgun bir vücut ve yumulu gözler
Ruh bir yolculukta; kahırnı çeken bedenden ilk defa bu kadar uzakta.
Ölüm, tüm müdahalelerin sonuçsuz kaldığı an.
Eylemsizlik, şaşkınlık ve belki de pişmanlık bir arada.
Ve ilk defa bu kadar soğuk beden,
İlk defa da sıcağa ihtiyaç duymuyor.
İlk defa bu kadar morarmış ve bundan rahatsız olmuyor!
Kalp yerinde hala ama hissetmiyor.
Çığlıklar ne kadar yükselirse o kadar duyulmuyor.
Bir an geldi, gördü ve de gitti.
Siyahlardan belli ki: artık bitti!
Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı